Sidney Vollmer - Alles ruikt naar chocola

Onbegrip en ambitie

De negentienjarige Tom probeert met zijn band The Guilty Pleasures door te breken. Zijn vader, die hem in zijn muzikale ambities aanmoedigde, is plotseling overleden. Al vrij snel krijgt Toms moeder een nieuwe vriend en ze hebben zelfs trouwplannen. Tom neemt dit haar erg kwalijk. Ondertussen komt Toms relatie met zijn vriendin onder druk te staan. Binnen zijn eigen band, waar hij zichzelf met gelijkgestemden wist, ontstaan er barsten. Toms broer, die een deel van zijn tijd manager is van de band, probeert zelf een zaak op te zetten. Tom voelt zich niet meer onvoorwaardelijk gesteund in zijn droom als popmuzikant door te breken.
Sidney Vollmer (1983), regisseur en schrijver, schetst in zijn debuutroman Alles ruikt naar chocola een turbulent jaar uit het leven van deze hoofdpersoon. Hij laveert ergens tussen idealisme en egoïsme – vooral dat laatste, menen sommigen uit zijn omgeving. Ondertussen heeft Tom het verdriet om het verlies van zijn vader te verwerken, en moet hij zijn woede om de nieuwe stap van zijn moeder in toom zien te houden. Dat lukt hem niet helemaal, zoals blijkt in de wrange en tegelijk komische openingsscène, tijdens het trouwfeest van zijn moeder. Hetzelfde trouwfeest waarop het verhaal, na een reeks mooi opgebouwde sprongen heen en weer in de tijd, uiteindelijk weer uitkomt, en vervolgens nog iets doorloopt.

Tegen de klippen op
De vorm waarin het verhaal verteld wordt is toch al opvallend. Er zijn songteksten, lijstjes van bij scènes passende popsongs, een kranteninterview met Tom over zijn band, teksten van sms-jes, e-mails, en een uitgewerkte filmscenario-scène, die tussen de hoofdstukken in staan. Dat heeft een bijzonder levendige uitwerking. De mails van zijn moeder bijvoorbeeld, zijn een vorm van commentaar of tegenspraak. Tom, in zijn romantische bravoure, wil in gesprekken niet altijd luisteren of wie hem tegenspreekt overschreeuwen. Dan moet het maar zo. Op zijn beurt reageert Tom door middel van zijn – ook afgedrukt – songteksten.
Enig pathos is die verschillende stemmen ondertussen niet vreemd, want niet alleen Tom vindt dat hij weinig gezien wordt. Moeder voelt zich niet goed begrepen door haar zoon, om redenen die geleidelijk duidelijker worden. Ook haar nieuwe vriend kampt met Toms waardeoordelen. De belangrijkste figuur waaraan Tom zich spiegelt blijft zijn vader, die er zelf ook voor koos om een persoonlijke droom na te jagen. De laatste jaren van zijn leven onderhield hij, tegen de klippen op, een kleine glasblazerij.
Die glasblazerij is het decor van een van de laatste onthullingen in het verhaal. Daarin komt een familiedrama aan het licht dat altijd is doodgezwegen, en dat op alle vier gezinsleden – Tom en zijn broer waren nog heel jong – bewust of onbewust sporen heeft nagelaten. Het geeft nog meer reliëf aan de toch al rijke karaktertekeningen. Tom en de mensen rondom hem maken allen een geloofwaardige ontwikkeling door, zowel door de gebeurtenissen gedurende het geschetste jaar, als door de persoonlijke geschiedenis die iedereen nu eenmaal met zich meedraagt. Ondertussen wordt er ook in hoog tempo een vermakelijk en meeslepend verhaal verteld. Indrukwekkend hoe de onderliggende lagen, op bijna achteloze wijze, steeds verder wordt uitgevouwen.

Erik Brus

Sidney Vollmer, Alles ruikt naar chocola
paperback, 240 blz, € 17,50
Podium, ISBN 978 90 575 9462 5
ook als uitgebreide BookApp verkrijgbaar à € 7,99